เข้าสู่หน้าฝน ช่วงเวลาพิสุจน์ความอดทน ของคนแปกเป้.....

จั่วหัวซะวิชาการเชียวเรา เดี๋ยวก็ไม่มีใครเขาเข้ามาอ่านหรอก (ปรกติก็ไม่มีใครมาอ่านอยู่แล้ว) ที่ต้องขึ้นหัวอย่างนั้น ก็มีอยู่ว่า หน้าฝนเนี้ยนะครับ สำหรับผมแล้ว เป็นฤดูที่สร้างอารมณ์เหงาๆ ขี้เกียจๆ เป็นอย่างมาก คือที่สำคัญ ไม่อยากออกไปไหนเลย เดี๋ยวตัวเปียก เดี๋ยวอันนั้น อันนี้เปียก เมื่อไม่ได้ออกไปไหน มันก็ต้องหมกตัวอยู่กับตัวเอง เหงาๆ เศร้าๆ เหม่อลอย จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว และสำคัญกว่าจะผ่านช่วงนี้ไปได้ คงต้องทนเหงาไปอีกสามเดือนกว่าจะหมดหน้าฝน คิดดูสิครับต้องใช้ความอดทนมากแค่ไหน กว่าจะได้เวลาออกไปลุยอีกครั้งในหน้าหนาว เราต้องเหงาแค่ไหน คนที่อดทนไม่ไหวก็คงจะต้องออกไปหาใครสักคนมาอยู่ข้างๆ คลายเหงา ในช่วงเวลาเศร้าๆ ช่วงฟ้าร้องไห้ หน้าฝน......

แปกเป้เที่ยว วันหยุดกันเถอะ

จากพิษเศรษฐกิจที่ทำให้คนทำงานหลายคนทั่วโลกได้ กลายเป็นคนตกงาน และไม่มีงานทำ ในขณะที่คนที่ยังมีงานทำก็ต้องดิ้นรน ต่อสู้กับคนอีกนับสิบ นับร้อย และที่สำคัญต้องต่อสู้กับตัวเอง จากที่ทำงานไปวันๆ แบบสบายๆ ต้อง คิดค้น และต้องทำสิ่งที่จะสามารถโดดเด่น เหนือคนอื่น ซึ่งบางครั้งจนรู้สึกว่า มันเวอร์เกินไป หรือเปล่า และก็ทำไมต้องทำแบบนั้น(วะ)ผมว่าพวกเราทำให้มันยาก และเหนื่อยไปกันเองครับ (ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ต้องทำอย่างนั้น) ต้องอยู่ให้ได้ และอยู่ให้รอดต่อไป ซึ่งอยู่ๆมา มันชัก เหนื่อย หน่าย รู้สึกว่าไม่มีเวลาได้พัก หรือ พักผ่อนน้อยเกินไป จึงได้มีความคิดที่ว่า ถ้าเป็นวันหยุด เราต้องหยุดทำสิ่งต่างๆ ที่ทำให้เราต้องเหนื่อย เราต้องได้ใช้เวลาในวันหยุดเพื่อพักผ่อน (อาจเป็นไปไม่ได้สำหรับบางคน)
การใช้เวลาพักผ่อนในวันหยุด ปกติจะอยู่บ้าน ดูหนัง ฟังเพลง และต้องทำความสะอาดบ้าน ลองคิดเล่นดูใหม่ ทำไม่เราไม่ออกไปเที่ยวบ้างละ คิดว่าอาจจะทำให้เรารู้สึกผ่อนคลายกว่านี้ได้บ้าง ผมก็เลย พยายามที่จะหาวิธีที่จะได้ไปเที่ยวในวันหยุดของผมครับ และก็ต้องการความคิดเห็นจากท่านอื่นๆด้วยเช่นกันครับ